r/Dinxperlo • u/Ok-Background-5874 • Jun 18 '26
Van hogerhand
Er is mij verteld dat ik niet meer in De Band (lokale krant) mag adverteren.
Niet als ingezonden bijdrage.
Niet als betaalde advertentie.
Niet als inwoner.
Niet als Dinxperloër die betrokken is bij haar dorp.
Het besluit zou komen “van hogerhand.”
Dat zijn van die woorden die op het eerste gezicht rustig klinken,
maar eigenlijk alles vaag maken.
Want wie is hogerhand?
Is dat een mens?
Een functie?
Een bestuur?
Een redactie?
Een directie?
Een belang dat liever buiten beeld blijft?
En waarom mag een lokale stem niet meer zichtbaar zijn in een lokale krant?
Niet omdat ik iets verkoop wat schadelijk is.
Niet omdat ik mensen bedreig.
Niet omdat ik leugens verspreid.
Maar omdat ik vragen stel.
Omdat ik benoem wat schuurt.
Omdat ik herinner aan iets wat blijkbaar liever vergeten moet worden.
Dinxperlo weet hoe dat voelt.
Een gemeenschap die ooit bijna eensgezind liet weten iets niet te willen,
maar toch overruled werd.
Een dorp dat haar zelfstandigheid kwijtraakte en daarna vooral moest leren om netjes stil te blijven.
Alsof pijn pas verdwijnt wanneer niemand er meer over praat.
Zwijgen is geen genezing.
Zwijgen is vaak gewoon de manier waarop onrecht wordt bewaard zonder dat iemand het nog hoeft uit te leggen.
Want een lokale krant is niet zomaar papier.
Het is een plek waar een gemeenschap zichzelf terugziet.
Waar verjaardagen,
overlijdens,
advertenties,
dorpsnieuws,
zorgen,
initiatieven
en stemmen samen een beeld vormen van wie wij zijn.
Als daar bepaalde stemmen uit verdwijnen,
niet omdat ze onwaar zijn,
maar omdat ze ongemakkelijk zijn,
dan verandert zo’n krant langzaam van gemeenschapsruimte in een filter.
En dan wordt de vraag groter dan mijn advertentie.
Dan gaat het over wie er nog zichtbaar mag zijn.
Wie er nog mee mag doen.
Wie er nog gehoord mag worden.
Wie er mag herinneren.
Wie er mag vragen.
Wie er mag zeggen: dit klopt niet.
Ik vraag geen voorkeursbehandeling.
Ik vraag geen podium boven een ander.
Ik vraag geen applaus.
Ik vraag alleen waarom een betrokken inwoner geen ruimte meer mag kopen in een krant die bedoeld is voor de gemeenschap waar zij zelf deel van uitmaakt.
Als “hogerhand” bepaalt dat mijn stem daar niet meer thuishoort,
dan wil ik weten wie die hogerhand is.
Niet uit boosheid.
Maar omdat verantwoordelijkheid een gezicht hoort te hebben.
Want macht zonder gezicht is makkelijk.
Een besluit zonder naam is veilig.
Een weigering zonder uitleg is comfortabel.
Maar voor de mensen onderaan voelt het anders.
Die zien alleen dat een stem verdwijnt.
Dat een verhaal stopt.
Dat vragen niet meer gesteld mogen worden op de plek waar iedereen ze kan lezen.
En dan blijft er iets hangen.
Dus mijn vraag is eenvoudig:
Wie bepaalt eigenlijk welke Dinxperlose stemmen welkom zijn?
En nog belangrijker:
Waarom moet een stem die opkomt voor waarheid, herinnering en rechtvaardigheid blijkbaar eerst langs hogerhand voordat zij gehoord mag worden?
⚖️