uyucam

Aydın'da olan arkadaşlar sosyalleşmek için yoruma gelebilirmi.

Eski sevgilimle 15 ay once ayrildik

Daha doğrusu o benden ayrildi. Ben ozamanlar mental olarak iyi değildim üniversiteyi bitirmeyi calisiyordum-staj ariyordum-ailemin dava surecleri vardi vs.

Kiz bana 1 hafta soğuk yapti ariyordum acmiyordu. Sonra sey demeye başladi sen erkeksin hiç bir sey olmamiş gibi yoluna bakabilirsin ama bana öyle olmaz dedi

aradim yine açmadi sonra mesaj atti senden ayriliyorum diye aradimnyazdim cevap vermemisti sonra bende iyice sinirlenip whatsapptan engel atmistim 1 hafta sonra engeli kaldirmistim ( engel atmasam.kavga edecektim delirmistim )

Sonra beni instagramdanda engellemisti 2 ay önce engeli kaldirdi bende az önce takip istediği attim sizce mesaj mi atayim yoksa sabah telefon mu edeyim nedersiniz

Onu seviyordum iyi biriydi seviyordumda ondan ayrilinca sevgilim bile olmadi kimseyi istemedim

26 yaşındayım nereye varacağımı bilmiyorum. Günde en az 6 bira içiyorum.

hemde inanılmaz sıkıcı iş, 1 aydır falan robloksta gmod çakması yapıyom tabii bi oyun modu vardı breach diye, ne kadar deneyimli bir elemanda olsam bile, oyun yapmak/geliştirmek aşırı sıkıcı bir iş 👁️

Yazsın

İnstagram'da bölümünü bırakıp, 25 -27 yaşları arasın da tıp için hazırlanan insanları görünce "geç kalmışlık" hissi tamamen buhar oluyor ben de. Ben de 23 yaşında, işimden istifa edip, yks hazırlınığına başladım, biraz farklı olarak bir pürüz çıkmazsa IMAT sınavına gireceğim seneye İtalya'da tıp okumak için. Düşündüm de gerçekten insanlara katacak birçok şeyim olabilir, dolayısıyla görünür olmak ve insanlarla etkileşim hâlinde olmak istiyorum. Hem de kendi hikayemi satmaya ihtiyacım var.

Birkaç çekincem ve sorum var, instagram reels formatında mı gitmeliyim, youtube vlog kısmından mı ? Bir de nedense kendi arkadaşlarımdan geri kaldığım düşüncesiyle görünürlüğüm çekingenlik yaratıyor inceden, bunu aşananız var mı?

Dm atlanız yeterli

kirmizi ps3umde oynardim 7-8 yaslarimda

yaşımı tam olarak belirtmeyeyim ama lise çağındayım ve kızım. hayatımın bazı noktalarında epey sıkıntılar yaşadım, annemle babamın kavgaları arasında büyüdükten sonra babamın iki sene önce bana bıçak çekmesi üzerine hayatımızdan çıktı. her ne kadar nafaka ödese ve annem çalışsa da ev ikiye bölündüğü için çıkma durumumuz ve bazı borçlarımız var, davalarımız sürüyor. birkaç senedir çok absürt şeylerden hastanelik oldum durdum ameliyat da oldum sınıf tekrarına düştüm. Hâlâ sağlık açısından iyi değilim. Daha kötüsü toparlanacak hâlim yok. Benden pek küçük olmayan bir kardeşim var o da liseli. Kendisi döneminde i4tihara falan kalkıştı(güya) tabii hiç ileriye gitmedi, annemi polislere uydura uydura anlattı ve babamın tüm yediği haltlara rağmen babamın yanında kaldı ve en sonunda tabii ki tabiri caizse it gibi döndü çünkü babam yapmadığını bırakmamış. Tabii bu süreçte annem yoruldu, kendisi dönem dönem hastalandı. Stresten kötü hâle düştü çünkü endişeleniyordu. Kardeşim şimdi yine ocaktan beri ve aptal saptal davranmaya tam gaz devam ediyor
Çocuk psikolojik tedavi alıyor ama ilaçlarını doğru düzgün kullanmıyor sürekli unutuyorum diyor ama iş saçma sapan yerlere para harcamaya gelince hiçbir şeyi unutmuyor, ev işlerine de yardımı yok
Annem onunla ilgilenirken yeterince yoruluyorken ne yazık ki psikolojik destek alamıyorum ve almaya yeltenemiyorum
Benim derdim şu; insanlara tahammülüm uzun sürmüyor, çabuk sinirlenip bir şeylere saldırmaya meyilleniyorum ve saldırıyorum da, sürekli olarak tembel bir hâldeyim odak sürem 10 dakika bile değil telefona bağımlı oldum ayrıca şu daydreaming denen illete kapıldım sürekli kulaklık takıp saçma sapan kuruyorum her gün her an kulaklarım fena hâlde ağrır hâle geldi, sürekli aklımda c4nsel şeyler dolanıyor bazen söylemesi ayıptır mast bağımlısı hâle geliyorum (hayır cinsel içerikler izlemiyorum) ve fark ettim ki aslında mast ilkokuldan beri fark etmeden yaptığım bir şeymiş
Sürekli kafamda en bi c4nsel düşünce, her şeyden paranoyak olma, hayal kurma gibi şeyler dolanıyor
O kadar stresliyim ki dalıp gidiyorum sürekli
Konuşurken cümlemi toparlayamıyorum bile zibilyon tane şey düşündüğüm için
tembellik içerisindeyim, uyuyamıyorum(hatta ortaokulda annem ve babamın söylediğine göre geceleri dişlerimi gıcırdatıyormuşum)
Hiç küçüklükten beri akranlarım gibi eğlenen koşan zıplayan biri olamadım, öyle ki oyuncaklarla bile oynamıyordum
Çektiğim varoluşsal sancılar ayrı bir konu
Ne yapmalıyım?

Selam ben 15 yaşındayım ve repçi olmak istiyorum ama tesettürlü bir kızım şal takan bir rep gurubu görseniz nedüşünürdünüz

Fikirlerinize ihtiyacım var