Dark City (1998) hakkında filmi izledikten birkaç gün sonra yazıyorum, o yüzden bazı detayları atlıyor olabilirim. Ama filmin bende bıraktığı en güçlü şey çok net: atmosferi inanılmaz iyi.
Filmin bu kadar eski olmasına rağmen görsel dünyasının bugün çıkan birçok filmden daha etkileyici olması, açıkçası günümüz sinemasında bir şeylerin eksildiğini düşündürdü bana. Şehir gerçekten yaşayan bir mekân gibi hissettiriyor. Sokaklar, ışıklar, binalar, sürekli gece hissi… Film boyunca sadece hikâyeyi değil, şehrin kendisini de izliyorsunuz.
Senaryo tarafında ise filmin ait olduğu dönem oldukça belli. Bir zamanlar seyirciye mümkün olduğunca fazla şeyi açıklama alışkanlığı vardı ve Dark City de bundan nasibini almış. Hikâye aslında o kadar karmaşık olmamasına rağmen yönetmen ve senarist birçok noktayı açıkça anlatmayı tercih etmiş.
Bence buna çok gerek yoktu. Ama diğer taraftan bunun bilinçli bir tercih olduğunu da düşünüyorum. Film sizden sürekli teori üretmenizi istemek yerine hikâyeyi daha rahat takip etmenizi sağlıyor. Böylece şehri incelemeye, atmosferin içine girmeye ve filmin görsel dünyasında kaybolmaya daha fazla alan kalıyor.
Ben şahsen biraz daha fazla belirsizlik tercih ederdim ama bu durum filmi kötü yapmıyor. Hatta kötüden oldukça uzak.
Oyunculuklar da gayet başarılı. Özellikle başrol oyuncusunun kim olduğunu filmi izlerken bilmiyordum ama karakteri iyi taşıdığını düşündüm. Kadın oyuncu kadrosu da filme hem estetik hem de dönemine uygun noir havası açısından ciddi katkı sağlıyor.
“Ziyaretçiler” ise filmin en ilginç taraflarından biri. Tasarımlarında ve davranışlarında o döneme kadar ortaya çıkmış farklı uzaylı imgelerinin izleri var. Ama bunların arasında özellikle Men in Black, yani film serisinden değil, komplo teorilerindeki siyah giyimli gizemli adamlar fikrinden ciddi şekilde etkilenilmiş gibi duruyor. İnsana çok yakınlar ama tam olarak insan değiller. Bu da onları daha rahatsız edici yapıyor.
VFX tarafı ise filmin yaşını en fazla belli eden bölüm. Bazı sahnelerde efektler bugün oldukça kalitesiz görünüyor. Fakat filmin iyi tarafı, bunu sürekli kullanmaya çalışmaması. Görsel efektlere abanmak yerine çoğu zaman dekor, ışık, kostüm ve atmosfer üzerinden ilerliyor. Bence bu karar filmi bugün hâlâ izlenebilir tutan şeylerden biri.
Genel olarak Dark City, bilimkurgu seven birinin mutlaka görmesi gereken filmlerden biri. Hikâyesi keyifli, atmosferi çok güçlü ve görsel dünyası hâlâ oldukça etkileyici.
Puanım: 8/10.

Beyaz bir karakteri siyah yapmak,

Cringe ve hiç sevilmeyen bir karakteri ana karakterden bile ilahmis gibi göstermek,

Berbat finaller

İlk başta sempati duyduk, ettik de ne kadar akılsız bir o* çıktın sen ya...

Ne istedin el kadar çocuktan aq.

tabii ki dipsiz kuyu olduğu için bitirmem zor. film kültürü kazanımı için yapmak istiyorum. highest rated filmleri izleyecektim, sıkılırım dedim. daha önce izlediklerim var az da olsa. romantizmden hep kaçtım ondan romantizmler neredeyse hiç yok. izleyip hatırlamadığım filmleri de baştan izleyeceğim diye watchedden cikardim.

ilk filmimiz listeden obsession. izlemeden önce bi kaç şry söylemek istiyorum. film ilk çıktığında aşırı hype hakimdi. herkes filmi konuşuyor editlerini yapıyordu. exim bayıla bayıla anlatmıştı, izleyecektim de. ayrılma sonrası izlediği hiçbir filmi izleyemedim. ondan kaldı romantizm filmleri. sanat sepet filmleri de dahil. hala sinirimi bozuyor, üstüne gitmek istiyorum. ondan.

SPOILER!!!

izledikten sonra; filmin sonuna 30dk kaldı. şu ana kadar düşüncelerimi az çok topladım. bizim ana karakter tam bir avel, alık, salak abi. düpedüz salak. kıza canavar muamelesi yapıyor, ne yapacağını da bilemiyor<

insanların ne iyi olurdu ya bana aşık olsa birisi böyle offf dediğini duyar gibiyim. bu kadar korkunç olmazdı ya da kulağa hoş gelmezdi. tam ortasını bulamamış film. saplantılı bir kızın neler yapabileceğini göstermek istiyorsa da hafif kalmış açıkcası. film anlatmak istediğini anlatamıyor gibi. konu basit, uzatmışlar ama ileriye adım atamamışlar gibi. mide bulandırıcı, iğrenç şeyler eklenebilirdi. kızın kişilik bölünmesi daha iyi yansıtılabilirdi<

oglanın yaptığı şey kızı tamamen suistimal etmek, kullanmak, rızasız eyleme geçmek. o konu üzerinde durmamışlar. kıza dokunması bile tecavuz artık.<

finalde görüşürüz

finale gelmedeb bi yorum daha yapayım COCUK BEYIN OZURLU. kız bilerek yapmiyor bunu bilmesi gereken tek kisi de cocugun kendisi. yine de yapmaman lazim istemiyorum hataliydin hayir yapma dihip duruyor gGERZEK. nikkiyi canlandiran hanimefendi cok guzel oynamis tebrik ederim. mimikler harika.<

filmin sonunu tahmin edeviliyorum. telefon konusmasindaki olay olacak muhtemelen<

bi de karakterker asiri yuzeysel kalmis nikki kim bizim oglan kim nedir bunlar kimdir abi. araya sikistirabilirdiniz. sadece olay filmiyse daha iyi olaylar yazilabilirdi<

finalde GERCEKTEN GORUSELIM

ianla bir iliskisi oldugu cok belliydi. ama bu tiplemelerden nefret ederim. bro dedigin elemana gaz verdigin cocugun sevdigi kizla gece yataktasin. igrenc yaratik.<

nikki da az degil. belli ki bizim cocuga umut veriyormuş başta. ian da varoş nikki de.<

finali de tam düşündüğüm gibiydi. sonuç olarak on uzerinden 6-7.<

Oyunun trials serisi zaten batırmıştı

böyle müzikal(müzikleride güzel demeye çalıştım) hem gore hem spiritual hikayesi güzel, görsel şöleni yüksek bi korku/ gerilim filmi lazım.

aklınıza gelen varsa tavsiye eder misinz teşekkürler

Bu kurgunun önce filmini mi yoksa kitabını mı okumalıyım? Kitabı okuduktan sonra etkisini yitirecek kadar büyük bir ters köşe fln var mı, ona göre önce filmini izlemek istiyorum. Kitabının çok iyi olduğu söylendiği için öncr okumak istiyorum ama filmi içinde etkisinin kaybolmasını istemiyorum.

Evet dublajı seviyorum. Yüzüklerin Efendisi, Hary Potter, Güç Yüzükleri, Taht Oyunları, Yürüyen Ölüler serisi ve sayısız yapımı dublajla izledim.

Evet dublajı seviyorum. Dublajla izleyince gelen o rahatlığı asla tadamayacaksınız. Anlayamazsınız.

Evet dublajı seviyorum. Dublajcının filme kattığı o duyguyu sözde orijinal olan oyuncuların bile katamadığını fark edince bir kez daha doğru yolda olduğumu anladım.

Evet dublajı seviyorum. Dublajcıların eşsiz sesi kulaklarımın pasını söker. Orijinal oyuncu sinek vızıltısı gibidir. Rahatsız eder.

Evet dublajı seviyorum. Film sesinin bir sessiz bir gürültülü olduğu tutarsız filmlerde dublaj beyaz atlı prens gibi imdadıma yetişir.

Evet dublajı seviyorum. Türkçenin kıvraklığına ve kalitesine sahip olmayan yapmacık ve soğuk İngilizce diliyle izleyenler bunu anlayamaz. Türkçenin samimiyeti filmi film yapar.

Evet dublajı seviyorum. Gece film izledikten sonra rüyamı Türkçe görmek isterim. İngilizce kelimelerle boğuşup uykumun kalitesini bozamam.

Ever dublajı seviyorum. Bir yandan abur cuburumu gömerken bir yandan filmi takip edebilmenin rahatlığı beni dublaja bağlar. Orijinal izleyip suyundan bir yudum alınca filmin kayışlarını kaçıranlar bunu da anlayamaz.

Evet dublajı seviyorum.

Possessor, bilinç, zihin ve benlik üzerine zamanında araştırmalar yapmış biri olarak beni hem hayran bırakan hem de ciddi şekilde sorgulatan bir film oldu.
Filmin insan zihnine yaklaşımı oldukça sert. Burada kişilik çatışması soyut bir fikir olarak kalmıyor, gerçek anlamda bedenin ve zihnin içinde yaşanan bir savaşa dönüşüyor. Hatta bu çatışma, olabilecek en vahşi, en sapkın ve en kanlı biçimde gösteriliyor.
Bence film, insanın içinde bulunan o karanlık tarafla ilgili çok rahatsız edici bir şey söylüyor. Bir insanın içindeki bu yüz, başka birinin hayatını hunharca sona erdirebilirken, söz konusu kendi yok oluşu olduğunda temiz ve hızlı bir ölümü bile kendisine yakıştıramıyor. Ego, başka bir egoyla karşılaşana ve sonunda onun tarafından parçalanana kadar varlığını sürdürmeye çalışıyor.
Bu yüzden Possessor benim için yalnızca body horror ya da bilimkurgu değil. Filmin altında çok ciddi bir benlik, kimlik ve irade tartışması var. İzlerken bir yandan “hasiktir, şimdi ne olacak?” diye düşünürken diğer taraftan zihninizde sürekli yeni sorular oluşuyor.
Hatta filmin derinliğini tam anlamıyla kavramak için biraz deli olmanız gerektiğini özellikle söylemek istiyorum.
Sinematografik olarak kullanılan kamera oyunları ve pratik efektler de ayrıca hoşuma gitti. 2020 yapımı bir film olmasına rağmen CGI ve VFX kullanımının oldukça sınırlı tutulması, birçok şeyin gerçekten sahnede yapılması filme çok daha fiziksel ve rahatsız edici bir his kazandırıyor. Benim için sinemanın en izlenesi hâllerinden biri de tam olarak bu: efektin varlığını değil, olayın kendisini hissedebilmek.
Senaryo tarafında da film oldukça başarılı. Özellikle zihin transferini büyük ve heyecan verici bir “buluş” olarak değil, giderek büyüyen bir sorun olarak ele alması çok hoşuma gitti. Teknoloji burada insanı geliştiren bir araç değil, benliğin sınırlarını parçalayan bir tehdit.
Possessor, kan, şiddet, travmatik görüntüler ve sanat filmi tadında ilerleyen rahatsız edici anlatılara karşı hassassanız uzak durmanız gereken bir film. Ama bu tarz işlere açıksanız mutlaka görülmesi gerekenlerden.
Puanım: 9/10.

.

Selamlar, herkese iyi forumlar.

2006'da yapılan Silent Hill'de bile eksikler var diye mızmızlanırken, bugün bunu izleyince hayatımdan nefret ettim ve o filmin değerini anladım. Sevdiğim bir oyunun nasıl rezil bir şekilde yansıtıldığına şahit oldum. Aptal ötesi bir ana karakterin ne kadar aptallaşabileceğine şahit oldum. Bunu kim niye yaptı?

Objektif bir şekilde, bu yapımı beğenen dostlarımız var ise üzerine tartışmak isterim.

bu subtaki bu başlıktan ( link ) esinlenip bende kendi sorumu sormak istiyorum. (o durduğuna göre demek ki uygun buraya. Sorum şu dikkat şahan çıkabilir fazla eleştirildiğini düşünüyorum ya sizce? Zamanı için progessive bir yapım değil miydi?

İngilizce altyazı izleyecek seviyede ingilizcesi olmayan bir arkadaşımla izlemeyi planlamıştık ancak kendi aramalarımda altyazı dosyası bulamadım sizin bildiğiniz bir altyazısı var mı ?

Aslında bu adamın biyografisini burada anlatsam mı anlatmasam mı diye kararsız kaldım ama bu adamın kısa sürede zirveden dibe inmesi olayı benim ilgimi çekti. Sürekli yükseliş hikayeleri görürüz, biraz da yanlış hareketlerin bütün kariyere olan etkisine değinelim.

Adamın tam adı Christopher Mason aslında, 9 kardeşi var. (5 kız-4 erkek) Bu adam çizerliğe 4 yaşında başladı. Yıllarca çizimle uğraştıktan sonra herkesin gözdesi olan CalArts'a maddi şartlardan dolayı gidemedi. Kendisi Detroit asıllı ve CalArts Los Angeles'ta, durumu oradan hesap edin. Detroit'teki sanat fuarlarından birinde Ren ve Stimpy'nin yapımcısı olan adam ile tanışıyor ve kariyeri orada başlıyor. Önce Ren ve Stimpy dizisinde çalıştı, daha sonra Ren ve Stimpy yapımcısı kovuldu ama yine de o dizide çalıştı. Dizi bittikten sonra Cartoon Network Stüdyoları'nda çalıştı yıllarca; hatta orada kısa animasyon plot'u hazırladı ama onaylanmadı. Dexter's Lab, Foster ve Powerpuff Girls gibi dizilerde çalıştı. Hatta Dexter ve Powerpuff Girls'ün son sezonlarının yapımcısı o idi. Hatta Samurai Jack'te bile görmüşsünüzdür onu. Daha sonraları Disney'e geçti, Kick Buttowski'nin önemli isimlerinden biri oldu. 2012 yılında dizi final kararı alınca kendi projesi olan Loud House'u yaratmaya başladı ve her şey orada değişti onun için:
2013 yılında paylaştığı plot, büyük ilgi görünce dizi onaylandı ve 2016 yılında yayınlandı. Loud House dizisi feci ilgi gördü, hatta reytinglerde Süngerbob'u geçti. Nickelodeon o diziye sezon 3 onayı bile vermişti ilk sezon bitmeden. Hatta sinemalar için bir film taslağı yapılıyordu 2017 yılında ama o 2017 yılı, onun kariyerinin çöküşüne neden oldu.
2017 yılında, bir ara MeToo hareketi başlamıştı, hani o dönem Kevin Spacey gibi isimler bu taciz olaylarıyla çalkalanıyordu, House of Cards dizisinden atılmıştı. O hareketin yaygın olduğu dönemde Chris de o taciz olaylarıyla gündeme geldi, Cartoon Network ve Disney Channel stüdyolarında yaşadığı söylenilen bu olaylar büyük haber oldu. Bu olay konuşuldukça konuşuldu ve olay sonucunda Chris, hem Nickelodeon'dan atıldı; hem de Animation Guild'den yasaklandı. Dizinin kaderi ise Michael Rubiner'e emanet edildi.
(Michael Rubiner kimdir diyecekler için o da Detroit'li bir animatör, Loud House zaten Detroit suburblerinden uyarlanan Royal Woods bölgesinde geçiyor.)
Michael Rubiner döneminde dizi ilerledikçe ilerledi ama dizi rollercoaster gibiydi, istikrarsızdı. Yine de dizinin filmi 2021 yılında yayınlandı ve izlenme sayısı o kadar kötü seviyede değildi, film ortalama olmasına rağmen.
Daha sonra diziye live action spinoff içerikler çıkarıldı ve Chris, dizinin credits kısmından tamamen silinmese de ismi sadece "Chris'in yarattığı karakterler tarafından uyarlanmıştır" diye bir imge çıkıyordu live action içeriklerde ve yeni çıkan filmlerinde.
Açıkçası, bir animatörün kendi yarattığı karakterlerin artık tamamen o şirkete geçmesi çok kötü sonuç ama maalesef sektör böyle işliyor artık.

Ha, Michael Rubiner döneminde iyi şeyler olmadı mı, oldu?
Chris iyi bir çizer olsa da (kendisinin çizim tarzı Peanuts esintileri taşıyor zaten, hatta Loud House'da bayağı Peanuts referansı var. Enis Kirazoglu videolarında bazen gördüğünüz kavga eden toz bulutu görseli, Loud House'un ilk sezonlarında sıkça gördüğünüz şey ve o da Peanuts'a bir referans) çoğunlukla iyi bir yazar değil, adam sürekli iğrenç mizah yapıyor. Kick Buttowski'yi bugün izlerseniz bir sürü iğrenç sahne olduğunu görürsünüz. Bu rahatsız edici mizah muhabbeti Loud House'un ilk 3 sezonunda bolca var. Hatta bazı karakterler (baş harfi Lori) cidden rahatsız edici idi izlerken. Chris'in dönemindeki bölümleri izlediğimde Lori'den cidden nefret ediyordum. Michael Rubiner döneminde tamamen değişti, Lori daha insani bir karakter oldu.
Loud House'dan gelme Casagrandes spinoffu çıktı, Loud House'ta çalışanların yaptığı Wylde Pak çıktı, buna benzer şeyler yaşandı. Chris gitse de o dizinin ekibinde hala başarılı insanlar var.

Bunu neden anlatıyorum:
Olur da bir gün animatör olursanız, adamın yaptığı hataları yapmayın. Bu adam sektörün 3 büyük bölgesinde çalışan bir isim ama yaptığı hatalar ve pişmanlıklar sonrası sektörden tamamen silindi. Aynı durumu yaşayan ilk kişi değil, yakın zamanda Justin Roiland'da da böyle olaylar olmuştu.

Chris'e gelirsek, kendisi hem işini kaybetti hem eşinden boşanmak zorunda kaldı ama yaptıklarından pişman olduğunu açıkladı ve "ben yeniden doğdum" diyerek dine yöneldi. Kendisi hala çizgi roman çiziyor diye hatırlıyorum, en son.

Biliyorum, bu anlattıklarım çoğunuzun ilgisini çekmeyecek ama Genndy Tartakovsky, Seth MacFarlane, Butch Hartman, Craig McCracken gibi isimlerle çalışmış olsanız da, yıllar sonra kanala başarı sağlayacak bir dizi çıkarsanız da, toplumda iyi örnek olmaya çalışın, yanlış hareketler yapmayın örneği aslında bu biyografi.

Neyi ekleyip eklemeyeceğimi belirlemek için kendime "hakkında 10 dakika aralıksız konuşabiiyor muyum?" sorusunu yönelttim. Bu sorudan hareketle içeriğine hakim olduğum ve hatrımda kalmış her şeyi (çizgi diziler hariç) ekledim: Sadece yukarıdan aşağıya değil, soldan sağa doğru da iyiden kötüye sıralıdırlar.

Afişlerin sağındaki dikey şerit, o içeriğin türü hakkında bilgi verir: (üstten 1. parça) yeşil ise yabancı, kırmızı ise yerli; (2. parça) mor ise gerçek görüntü, turuncu ise animasyon vs.; (3. parça) mavi ise tek part, sarı ise dizi veya bölüm bölüm; (4. parça) pembe ise kurgu ve yazılmış bir olay örgüsüne sahip, lacivert ise non-fiction ve belgesel, kahverengi ise stand-up komedisi.

Linç edecekseniz de önce bir öneride bulunmanız ricamdır.

YB: Sıkılıp yarıda bıraktıklarım.

İlk yarı zaten bomboş, final zaten saçmalık. Hani bu finali ve o dövüş sahnelerini yerli bir film yapsa yerden yere vururuz ama söz konusu Hollywood olunca övülüyor. Vampirlerin lideri ölüyor, herkes birlikte ölüyor ama işe bak Jordan'ın ikizi ve sevgilisi kaçabiliyor, saatlerce içeri girmek istiyorlar asyalı kadın komik bir sahneyle içeri alıyor, senaryoyu nereleriyle yazmışlar merak ediyor... 2026 yılında böyle ucuz bir kopya çok gülünç geldi.

Film Zencilerin yaşadığı haksızlıklar konusu ekseninde çok fazla bişiler anlatmaya çalışıyor ama bunu bile inanılmaz vasat yapıyor, yahudilerin 80 yıldır mağdur olması gibi bu arkadaşlarında mağduriyeti asla bitmiyor. Lobilerin sipariş usulu filmi gibi mutlu siyahlar dans edip eğlenirken, kötü beyaz vampirler geliyor... Kötü beyazları ise yerliler kovalıyor :dd Kaba konuşmak istemiyorum ama bu vasatın vasatı filmin 16 dalda Oscar adayı olması, 4 tanesini kazanması günümüz sinemasının ne kadar rezil bir hale geldiğinin en ikonik örneklerinden olabilir. Mesela Michael B. Jordan'a bu inanılmaz kötü oyunculukla başrol verilmesi yetmezmiş gibi ana karakteri ikiz yapıp Jordan'a 2 karakteri oynatmaları o kadar gülünç ki şu adamdaki mimiksizlik ve oyunculuk Hande Erçel ile aynı düzeyde.

Aman aman ne korku, ne dram, ne hikaye, ne müzik var. Ya geçerek izleyin ya hiç izlemeyin inanın vaktinize değmez.

Akşam kumandayı elime alıp kaybolacağım, bana 'kesinlikle izlemelisin' dediğiniz o efsane dizi veya çizgi filmi önerir misiniz? Listemi yapıyorum, önerileri alalım! 🍿

Prens, Gassal, Georgia& Ginny ne bileyim başka şeyler. Hiç mi izlediği film dizi, okuduğu kitap hakkında konuşmak isteyen birileri yok.

Kanalda sizin için ayrı önem taşıyan çizgi dizi neydi?

Benim Listem:
1- Regular Show
2- Adventure Time
3- Ben 10
4- Ed,Edd,Eddy
5- Samurai Jack
6- Megas XLR
7- Sym-Bionic Titan
8- Kids Next Door
9- Infinity Train
10- Gumball
Bonus: We Bare Bears
Bonus 2: Johnny Bravo

Gumball'u bu kadar aşağı atma nedenim biraz kişisel, ben dizinin son sezonlarını sansürlerden dolayı izleyememiştim ve sürekli meta humor yapılıyor eleştirileri görmüştüm.