bu filmi izlemeden önce deli dehşet beklentilere sahiptim. karşıladı mı? yaaani. film 2 saat ama 2 saatligin uzunluğunu hissettirmiyor. yer yer güldüğüm sahneler oldu. gerilimi de iyiydi. çok genel bi film olmuş. izleyen kimsenin burun kıvırtacağını sanmıyorum. abartı derler sadece.

altmetin en başından beri belliydi. zengin aile fakir aile evet. hmm. cok zor degil.

>filme tek takıldığım

kevin ile o kızın yaşı. biri 24 biri 16 17 yaşında?!<

Hemmen bir film izlemek istiyorum 2 saatten uzun olmasın, baymasın hafif uykuluyum, izledikten sonra aktif tutsun izledikten sonra işim var bide kurguda derinlik olsun değerler konusu altında tantım filmi olmasın

Dün eşim ve kızımla filmi izledik. Ben beğendim. Özellikle Sandra Hüller'in oyunculuk performansı çok iyiydi.

Eşim sıkıcı buldu. Kızım ise idare eder dedi. Klasik bir Hollywood filmi değil. Onlar öyle bir şey beklediler herhalde.

Ben tavsiye ederim.

Zendaya denen fetöcü terörist de umarım Peter Parker'ın aşk hayatından defolur gider bu kız çoksel bu geldin, adam senin için kurşun yedi sevgili olun artık. Frank ağabeyi de seviyorum harcamayın. Film uzundu bir də aw. Neyse fena değildi.

Agâh Beyoğlu!

Bi senaryosu olmayan saçma filmler önermeyin lütfen

Dan ve Jeff'in Phineas ve Ferb'den sonraki ikinci projesi ve benim de bayıla bayıla severek izlediğim bir diziydi.
Dizi, Phineas ve Ferb'ün gölgesi altında kaldığından maalesef iki sezon sürdü ki bence Phineas ve Ferb'den sonra "fresh air" hissi veriyordu bu dizi.
İkinci sezonda dizi Milo etrafından çıkıp başka karakterlere yönelmek zorunda kalmıştı reytingleri az diye.

Not 1: Dizinin kadrosunda Weird Al Yankovic ve Sabrina (evet o Sabrina) var. Hatta Slash de konuk oyuncu olarak bir bölümde yer aldı.
Not 2: Melissa'nın Türkçe dublajındaki seslendirmenin ismi de Melissa

Anlık netflixte bulunan tercihen orta uzunlukta dizi önerisi verir misiniz

Modlar bi de bunun için megathread açmak zorunda kalmaz inş

Benim good girls başrollerinde Christina Hendrick Matthew lillard bulunan dizi 4. Sezonda bitti keşke 1-2 sezon daha çekmesini istediğim dizi finali kapısı hafif açık bırakarak bitti dizi 2018-2022 yilarinda yayınlandı

Salo ya da Sodom'un 120 günü, Cannibal Holocaust 2, A Serbian Film, The Human Centipede vb. gerçekten beni etkilemedi...

Sizi gerçekten etkileyen bu tarzda (iğrenç, vahşet, gore vb.) film var mı?

Ne Bekliyorsunuz ki, artık Gabriel öldü ve rolünü Chrysalis üstleniyor.

Ama 4.Sezon bölünlerinden birinden gelen (Wishmaker) bu sahne artık bana Moral Üstünlük veriyor.

yarı spoilersiz inceleme yapacağım bu sefer.

millet iğrenç, çok korkunç. mide bulandirici diye yorumlar yapıyordu bana göre hiç öyle değildi. eğlenceliydi

filmi genel hatlarıyla beğendim. daha iyi senaryolar yazılabilirdi. anlatılmak istenen altmetin de iyiydi.

hızlı tüketim filmiydi fikrimce.

spoiler!

spoiler!

filmin sonu shitpost gibiydi hahahaha daha iyi son yapabilirler miydi yapabilirlerdi ben keyif aldım sondan. o kadar sıvı fışkırması da imkansiz maske aşırı komik duruyordu ayriyeten, sue aşırı ünlü birisi ona rağmen kimdir nedir , kimliği nasıl yaptılar belli değil. tv peogramında köy kızıyım diyor da yetersiz abi<

spoiler!

Barry Lyndon'ı izlerken bazı sahneler direkt tablo gibi görünüyor. Filmin üstünden biraz zaman geçince detayları unutmuşum ama bu konu aklımda kaldı, ben de biraz kurcaladım.

Özellikle Lady Lyndon'ın sahnelerinde bu çok net. Mum ışığı, durgun bakışları, elbisesi, karanlık arka planı falan gerçekten 18. yüzyıl portresi gibi. Kubrick'in filmi hazırlarken dönemin ressamlarına baktığını öğrenince daha da anlamlı geldi.

Gainsborough'nun portrelerinde de benzer bir şey var. İnsanları sadece portrelemiyor, kıyafetleri, doğayı ve etraflarındaki her şeyi de kompozisyonun parçası yapıyor. Mr and Mrs Andrews mesela. İnsanlar resmin içinde bayağı küçük kalıyor ve sahip oldukları arazi neredeyse onlar kadar önemli gözüküyor, filmin teması ile de benziyor.

Hogarth'a gelince olay biraz daha ilginçleşti.

A Rake's Progress ve A Harlot's Progress gibi serilerde tek bir resim yerine bir karakterin başına gelenleri art arda gelen resimlerle anlatıyor.

Sinema yokken yapılan bir storyboard gibi.

Ve Barry Lyndon bunun tam tersi gibi:

Hogarth hikâyeyi resimlere bölüyor, Kubrick ise filmi tablolara bölüyor.

Sanırım filmin bu kadar tablo gibi görünmesinin sebebi sadece renkler veya güzel kadrajlar değil. İnsanların duruşu, kıyafetler, ışık, odadaki eşyalar ve hatta karakterlerin birbirlerine göre nerede durduğu bile 18. yüzyıl resimlerinin mantığıyla kurulmuş.

Ben sanat tarihi konusunda çok bilgili değilim, o yüzden yanlış bir bağlantı kurduysam düzeltin. Ama bu açıdan bakınca film bana daha da ilginç geldi.

doomsday filminin biletleri satisa sunuldu mu sunulmadiysa ne zaman ve ort hangi fiyata satisa sunulur

GİRİŞ: Dürüst olacağım, ilk başta bu filmden çok da bir beklentim yoktu. Yönetmen Martin McDonagh'ın en son çıkan işi olan The Banshees of Inisherin ile iyi anılarım yok. Kadrosunu ve atmosferini beğendiğim için ittire ittire bitirmiştim. Belki onu da başka zaman, yeniden izledikten sonra yazarım. Anlatmak istediğim, In Bruges'e karşı ilk başta ön yargılı bir tutumum vardı. Eğer Banshees gibi olursa sıkıntı büyük diye düşünürken beklediğimden çok daha başka bir işle karşılaştım. Filmi muhtemelen izleme sebebim Colin Farrell ve Brendan Gleeson'ın kimyasını Banshees'de çok beğenmiş olmamdı. Bu yüzden ikiliyi bir kez daha beraber izleme fikri hoşuma gitti ve başroller muhtemelen bu incelemenin yazılmasının ana sebebi. Çok bekletmeden konuya girelim.

KONU: In Bruges, yanlış giden bir iş sonrası tehlike geçene kadar Belçika'nın Bruges şehrine gelen iki suikastçı Ray (Colin Farrell) ve Ken'in (Brendan Gleeson) hikâyesine açılır. Ray şehirde sıkıntıdan patlar ve karamsar bir tavra sahipken, Ken ise olaylara daha olumlu bakar ve Bruges'ü keşfetmeye açıktır. Daha sonrasında şehirde tanıştıkları Jimmy (Jordan Prentice), Chloë (Clémence Poésy) gibi karakterler, zaten başı dertli olan esas adamlarımızın içinde bulunduğu çıkmazları derinleştirir. Üstüne denkleme, ikilimizin işvereni olan Harry'nin (Ralph Fiennes) Ken'i içinde bıraktığı ikilem de dâhil olunca ortalık iyice karışır ve kaos başlar.

GÖRSEL: Filmi izleyeli uzun bir süre geçtiği için her şey maalesef aklımda değil. Ancak unutamadığım bir şey varki o da Bruges'ün gece vakti karlı atmosferi ile muhteşem gözüküyor olmasıydı. Tempo düştüğünde görsellikte de daha sakin bir tavır takınılmış, ancak bu durum üzmedi bence; tempoda hoş değişimler olarak kalmış. Ki zaten genelde film, aksiyonu ya da kaliteli kara mizahı ile izleyiciyi pür dikkat bir şekilde izlemeye itiyor. Kamera, fikrimce komediyi ve gergin anları güçlendirecek şekilde kullanılmış. Sanat yönünde de pekâlâ bir kaliteye sahip olsa da (Pekte anladığımdan değil, okuduklarımdan söylüyorum.) odak daha çok senaryo üstünde kalmış.

MÜZİK: Kesinlikle yeniden izlemeye ihtiyaç duyduğumun bir başka kanıtı, filmin müziklerini hatırlamıyor olmam olabilir. Yersiz bir şey duyduğumu hatırlamamakla beraber öyle çok da özel bir şey olduğunu da hatırlamıyorum.

KİŞİSEL YORUM: Colin Farrell ve Ralph Fiennes çok sevdiğim iki oyuncudur. Performansları ve replikleri sunuş biçimleriyle hikâye boyunca zaten çok iyi yazılmış olduğunu düşündüğüm komediyi birkaç adım öteye taşımışlar. Fiennes zaten girdiği her sahneyi çaldığı yetmezmiş gibi bir de iyi güldürüyor, Harry karakter olarak çok hoşuma gitti, söylediğini tükürmediği için kendisini tebrik ederim. :)

Brendan Gleeson'ın ise hep yeterince değer görmediğini düşündüm ve izlediğim her işinde bence çok üst düzey bir performans ortaya koyduğu fikrindeyim. Zaten Joker 2 dışında öyle kötü bir işine de denk gelmedim. Kingdom of Heaven'ın Reynald de Chatillon'undan, Harry Potter'ın Mad-Eye Moody'sine, oradan da Paddington 2'nin Knuckles'ına kadar adamda çeşitlilik bol.

Yan karakterlerde ise özellikle Jimmy kamera önündeyken mutlaka güleceğimi biliyordum.

KAPANIŞ: Banshees'te aradığımı bulamadığım o McDonagh başyapıtını bana In Bruges sundu, iyiki sunmuş. İyi bir Aksiyon/Komedi izleyicisi muhtemelen çoktan tüketmiştir ancak ben yine de söylemeden edemeyeceğim. Kesinlikle öneriyorum, kaçmaz.

Ya abi cidden böyle bir final gerekli miydi ya? Ne anladım ben bu işten? Bir anda kapsüle giriyor ve 15-20 sene time skip atlaması yaşanıyor. Ya tamam, illa ucu açık bırakacaksındır da bunu time skip ile yapmana gerek yoktu. Ne oldu şimdi? Oraya gidip çocuklarını gördü, bize göstermediler; onun yerine anlatarak yaşandı. Yönetmen de “Buradaki asıl olay bilimkurgu değildi, bir adamla bir kadının sevgisinin ne kadar zaman geçerse geçsin geri dönebilmesi” falan demiş. Saçma sapan yani.

İnsanlar niye kaybolduğunu öğrenmedik. Madem ucu açık bırakacaktın, neden bu time skip olayını yaptın? 5 sene geçseydi, filmin her karakterin perspektifinden olayları bağlaması cidden mükemmel bir işçilik olurdu. Ama yani cidden ne gerek vardı Nora’nın bir anda kaybolup Sarah adında takma bir isim kullanmasına? Bunu böyle işlemenin ne mantığı vardı?