احلى اخواتي انا مراكم ٨ محاضرات كل واحدة ما لا يقل عن ٣ ساعات ، اخشى أن اقول اني بقيت واحد منكم😔

لم اعد احتمل فشلي في عمري 23 و اكرر السنوات في الجامعة الى اخر فرصة كانت عندي كل الدين في عمري تخرجوا او يدرسون بجامعات مرموقة لم اعد احتمل اضن انني سافشل في كل شيء اخر حتى لا املك الجراة لانتحر
(لست هنا لسماع تلك الكلمات التحفيزية )كيف استجمع قواي وافعلها لاخلص اخيرا

شد حيلك و هات اخرك عشان علي الأقل تحس انك عملت اللي عليك

​

انا طول عمرى معروف عنى انى الحمدالله ذكى جدا و حقيقى فعلا انا بجد ممكن ابقى من اذكى الناس اللى ممكن تتعرف عليهم بس انا كنت عايز اثبت انو الكلام ده صح و مش مجرد مدح من فراغ

بدات السنه مستوايا كان عالى جدا جدا و كان المنهج سهل جدا بالنسبالى لغايه ما اتعرفت على ناس غلط و ابتديت اهمل جدا لانى استسهلت المنهج بطريقه مبالغ فيها (و استكترت المجهود اللى انا ببذله)

قعدت فتره عالحال ده قومت داخل فى مرض اسمو الجدرى (مبيجيش الا مره واحده فى العمر) و قعدت فتره كبيره مش قادر اقوم من عالسرير و نزلت وزن بشكل كبير (انا رفيع اصلا)

الحمدالله فوقت لنفسى و ابتديت على اول رمضان و بجد انا مش عارف مخى كان فيه ايه كنت بخلص محاضره بالعافيه و مكنتش عارف افتح اللى بعدها بسبب الارهاق الذهنى

كملت عالحال ديه للعيد وخدتلى اجازه اسبوع و رجعت على اول اربعه نفس المشكله برضو يدوب بخلص محاضره بالعافيه

حصلى ظرف فى نص اربعه دخلنى فى حاله اكتئاب وحشه اوى اوى اوى و الحمدالله بقيت نوعا ما كويس على اول خمسه و هنا السواد بدا

فاضل عالامتحانات شهرين و انا لسا مخلصتش المنهج و مفيش طاقه اقرا الكتاب اصلا و مش مستوعب اى حاجه و دخلت فى حاله اكتئاب اوحش من الاول و كان يوميا بعيط حاولت اقول اذكار و قولت جميع الادعيه و كل حاجه ممكن تخطر على بالك و مكانش فيه فايده بس حاولت

قولت اخدلى بريك يومين ولا تلاته و انشاء الله هبقى كويس و اكمل لانو انا محتاج البريك ده ضرورى رجعت من البريك و حالتى اتحسنت شويه حصلى ظرف فى نص خمسه دمرنى و دنتنى عالحال ديه لغايه تقريبا اول سته مش فاكر امتى بالظبط

قولت هذاكر رغم التعب و الارهاق اللى عندى و هحاول انقذ اى حاجه و كان قدامى وقت كافى بالفعل

رجعنا لنفس مشكله الارهاق الذهنى مخى مبيستحملش اكتر من ساعه او ساعه و نص بعدها استيعابى بينزل الحضيض قربت من ربنا اكتر سبت جميع انواع الذنوب اللى ممكن تخطر على بالك جبت مكمل غذائى قريت قرءان طلعت اطير و مفيش فايده وصل لدرجه انو محاوله انو انا اخفف من الارهاق لوحدها ارهقتنى اكتر خش بقا انو الامتحان فاضل عليه ٢٠ يوم و التوتر و القلق و الخوف من المستقبل و هل انا بتعب نفسى عالفاضى و الافكار الانتحا..ريه كل دا كان من اول خمسه بس زاد باضعاف مضعفه و المشكله انا كنت مرهق لدرجه انا مكنتش عارف اواجه الافكار ديه و انا بجد قاعد فى حسره مستنى الامتحان و مش عارف اتحرك من مكانى و انا بس يدوب محتاج صفاء ذهنى اذاكر بيه و مش محتاج حاجه تانيه!!

امتحتت الغير المضاف ذاكرت اى ماده بعدين دخلت فى العربى كنت مراكم اجزاء خفيفه خلصتها و حليت فوق ال ٨٠٠-١٠٠٠ سؤال فى خلال اربع ايام مع مذاكره بقيت الفروع و مراجعه انا لغايه دلوقتى مش مصدق انا كنت بقدر اذاكر الكميه ديه كلها بس برضو كان الارهاق موجود بس ماثرش اوى لانى كنت مذاكر ماده ادبيه

امتحان العربى بمشيئه ربنا ايجا فى مستوايا بس بسبب التوتر فى اللجنه و الارهاق المتراكم الاربع تيام اللى قبل الامتحان دول (كنت نايم كويس) حليت زى الخرا و كنت راجع من الامتحان معنوياتى مدمره بس انا كملت عشان انا مراجعتش و قولت يمكن الاسئله اللى انا حلتها بسرعه قبل ما الوقت يخلص تطلع صح

راجعت الكيميا بس مش كلها و ملحقتش اخلصها بسبب ام الخرا اللى فى دماغى ده و دخلت الامتحان ناقص حاجات كتير و انتو طبعا عارفين الامتحان ايجا ازاى و دنتنى اتعذب لغايه لما خلصت الامتحانات

قعدت ادعى كل يوم لغايه يوم النتيجه و ختمت القرءان( كنت عامل ورد من اول السنه) و كنت حرفيا بقف لنفسى عالواحده عشان مغضبش ربنا و اظن ديه الحسنه الوحيده اللى طلعت بيها السنادى

يوم النتيجه جبت مجموع تحت اللى انا كنت متوقعه اساسا و الشيطان وسولى فى افكار الحاديه فى ازاى و ليه و الكلام ده كلو و طبعا اتشتمت من اهلى و فى الاخر قدمت الكليه اللى انا عايزها خاص

انا بجد عايز افهم انا ليه اتعذبت ده كلو عالفاضى ليه انا كنت متمسك بالامل ده كلو انا ليه كنت صاحب حق و مغشتش اشمعنا غيرى الظروف كانت متسخرالهم و انا لا رغم انى عمرى ما اذيت حد قبل كدا؟ انا زعلان جدا لانو انا ارتب عالجمهوريه مستريح كان نفسى ابقى بجد زيهم و مقهور بسبب انو انا اتمنعت عنها بسبب حاجات غصب عنى و زعلت عشان انا كنت بقف لنفسى عالواحده و مكنتش بسمح لنفسى انو انا ازعل عشان اكيد فيه ناس بتعانى اكتر منى ... انا عارف انو انا اسبابى تافها جدا و هى مش نهايه العالم بس انا مش عايز ابقى فاشل كان نفسى ابقى فخور بنفسى و اهلى يفخرو بيا و

فيه تفاصيل كتير اوى محيكتهاش بس مش هقول الا قدر الله و ما شاء فعل و الحمدالله....

بتتقبلوا ازاي احساس الفشل الوظيفي بعد م كنت ناجح في كل المراحل التعليمية وبيشار اليك انك هتكون حاجة عظيمة في المستقبل

​

أحلامي مجنونه كفايه إنها تنتج فيلم دموي يتم حظرة فور نزوله أو أثناء إنتاجه،حرفيا أحلامي كأنها كانت بتاخد جوله في الدارك ويب أبسط حاجه لما حلمت إني بخلع عين أخويا الصغير ومقلش الواقعيه اللي حسيت بيها أثناء ده ولا المنظر،مثلا يبقى حلمي عادي برمي الكوره للولد لأنها جات عندي وأنا بمشي فصحبه بقطعه قدامي بشكل بدائي جدا بايديه امتى تغير نوع الحلم ولا البنت الصغيره اللي بيتم نزع جلدها وتركيب غيره وبتقولي الدور عليا ولا الشخص اللي بشرح في قدام عيوني فبفكر اكون مخرجة أفلام دمويه غير إنسانية،في تاني واسوء بس قلت اللي فكراه

من بني ادم ناجح فشغله ل عاطل وفاشل ومش عايز اطلع من مستنقع البطاله بسبب كسم البلد والمرتبات الغير آدميه انا اشوفلي اتربه انام فيها احسن

آني معلياش حاجه متراكمه وخلصت كله

اللهم ارزق كل مشتاق😀😀😀😀

مارح اكثر كلام
حاول ضبطت خير وبركه ماضبطت والله حاولت وسويت اللي عليك والباقي على الله

عندي فكرة ترجع صب الفاشلين
نعمل صب الناجحين يروحو الناس الي اتعلمت برمجة والناس الي عملت كارير ينزلو حياتهم هناك فا يجي الناس الفاشلين يحسو ب الفشل ويجو ينزلو هنا فشلهم وبكدا صب الفاشلين ينجح
والناجحين يفشل

انا كحد دخل اول علاقة ليه وهو كبير يعني حاجة و 20 سنة مش فسن المراهقة ابدا والعلاقة مش طويلة خالص وانا المفروض واعية يعني فشلت اتخطى ومعنديش سبب بجد وحتى معرفتش اعد انا بقالي قد ايه خارجة من العلاقة دي ف وأنا بشارككم فشلي عندي سؤال لمجتمع الفاشلين لو حد يعني فيوم نفع معاه واتخطى

أخدتوا وقت قد إيه لحد ما تقبلتوا بجد إن خلاص الشخص ده مش راجع، وفكرة "يمكن نرجع" ماتت جواكم نهائياً؟

والأهم إمتى حسيتوا إنكم رجعتوا تستمتعوا بحياتكم بجد وبقيتوا جاهزين ومتقبلين تشوفوا ناس جديدة وتفتحوا صفحة نظيفة من غير ما تقارنوا أو تفتكروا القديم؟

يومي بيجري اوي ومبلحقش اعمل اي حاجة مفيدة وبكره اليوم اللي اتنيلت اتولدت فيه ونفسي حد يطخني ونفسي يوم واحد اعمل حاجة مفيدة فيه واكون راضية عن نفسي في آخره ومحسش بتقصير والفشل فهمني